Entrades

S'estan mostrant les entrades amb l'etiqueta Petites coses

La fragua del análisis social

Imatge
Hola, todas las entradas de este blog que había bajo la etiqueta "Eines i investigació" han sido movidas al nuevo blog " La fragua del análisis social ". Os animo a visitarlo.

Nuestro papel en todo esto

Hace algunas semanas una colega me pasó el enlace de este vídeo, es una conferencia de Joan Antoni Melé, subdirector de Triodos Bank en España, uno de los bancos de referencia en banca ética en todo el mundo. Más allá de la parte final sobre banca ética, la cual espero complementar con otra entrada dentro de unas cuantas semanas, resulta muy interesante la parte en la que explica el papel individual, el granito de arena que cada uno de nosotros podemos poner para cambiar el mundo en el que nos ha tocado vivir y el que vamos a dejar cuando nos vayamos. Parte 1 Joan Antoní Melé. Subdirector Triodos Bank. Murcia. Parte 1. from attac murcia on Vimeo . Parte 2 # Joan Antoní Melé. Subdirector Triodos Bank. Murcia. Parte 2 from attac murcia on Vimeo . Parte 3 Joan Antoní Melé. Subdirector Triodos Bank. Murcia. Parte 3. from attac murcia on Vimeo .

Comprar, llençar, comprar: Obsolescència programada, documental de Sense ficció

A tots ens ha passat algun cop que hem comprat un aparell i als tres o quatre anys de sobte ens ha deixat de funcionar. O bé hem adquirit un nou flamant ordinador i en cosa de dos anys ens hem donat compte que se’ns ha quedat obsolet en comparació amb les noves màquines que surten al mercat. Els microprocessadors dels nostres PC evolucionen a velocitat vertiginosa. Molts pocs creiem que Intel o AMD no tenien desenvolupats els processadors de quatre nuclis quan ens venien com a revolucionaris els de dos. Es fa difícil pensar que en el moment de comprar el nou ipod de 4gb Apple no es tingués pensat invertir en publicitat per potenciar que els clients es comprin el de 16gb una mica més tard. A tot això se li diu obsolescència programada i és una filosofia de producció que s’estén pertot arreu. Si no vau tenir l’oportunitat de veure el passat dijous 16 de novembre el programa Sense ficció de TV3 “Comprar, llençar, comprar” (cosa normal ja que ho fan a les mil), i teniu una hora i quart d...

Curiosidades matemáticas de Futurama

Imatge
Las curiosidades matemáticas que aparecen son una de las tantas cosas que los fans de Futurama apreciamos. Pongo aquí unas pocas, pero cuelgo también el enlace de esta maravillosa página en la que salen muchas más, así como otras cosas de la serie que no os podéis perder. La descongelación de Fry Fry se congeló el 1 de Enero de 2000 a las 0:00 AM. A partir de entonces, empezó una cuenta atrás de 1000 años para la descongelación. El problema es que existen distintos tipos de años (trópico, sideral, juliano, gregoriano…), cada uno con una duración particular determinada. El más “lógico” para usar es el “año gregoriano” medio, que tiene 365’2425 días y es por el que se rigen los calendarios actuales (que se llaman precisamente calendarios gregorianos). Por lo tanto, 1000 años son 365242’5 días. Entonces Fry se descongelaría el 31 de Diciembre de 2999 a las 12 del mediodía (teniendo en cuenta los años bisiestos y todo eso). Efectivamente, Fry se descongela el 31 de Diciembre de 2999 y...

Something that can change someone's life

*Based on the story The heart of a broken story , by JD Salinger. I had always wanted to write a story about something that changes someone's life. Once, I almost wrote one, when I started to see a boy on the bus that I used to take. The young boy with dark, short hair that always sat down in the 7th row of seats and who liked reading mystery novels had been taking the same bus for two years. He would sit in the 7th row because he liked to observe the other people during the journey from his house to the faculty. When he finished reading a page he always took advantage of the opportunity of having a peep at the rest of the people who were there. He especially liked to look at the girl with blonde, long hair that always sat down in the 6th row of seats and who liked reading love stories. She also had been taking the same bus for two years to go to the faculty. The face of this boy changed each time that he looked at the young girl. When he did it, he looked as if he were thin...

La pomme de terre magique

Après le déménagement, le patron a collé une affiche à la fenêtre principale : « Restaurant Chez Julien. Prochaine ouverture ». Après, il est sorti et il a fermé la porte, puis il a disparu. Il avait l’air content parce que finalement il pouvait réaliser son rêve : être le patron de son propre restaurant. Pourtant, il lui manquait une chose très importante : il n’avait pas encore décidé le plat principal, ce plat pour lequel un restaurant reste toujours dans la mémoire de ses clients. Cette nouvelle était connue dans l’établissement : Chaque soir, juste après que la porte était fermée, on entendait des bruits dans la salle à manger selon lesquels la plupart des tables croyait que le cassoulet serait finalement le plat principal. Par contre, les chaises et les lampes voulaient le canard au four comme le plat le plus distingué. Comme on peut supposer, ces bruits n’étaient rien en comparaison avec les disputes qu’il y avait dans la cuisine. Là, une terrible ...

It's coming

Los encuentros de un caracol aventurero

Imatge
Yo he visto las estrellas. ¿Qué son estrellas? —dicen Las hormigas inquietas. Y el caracol pregunta Pensativo: ¿estrellas? Sí, repite la hormiga, He visto las estrellas. Subí al árbol más alto Que tiene la alameda Y vi miles de ojos Dentro de mis tinieblas. El caracol pregunta: ¿Pero qué son estrellas? Son luces que llevamos Sobre nuestra cabeza. Nosotras no las vemos, Las hormigas comentan. Y el caracol, mi vista Sólo alcanza a las hierbas. Federico García Lorca

Les rêveries de l'étudiant solitaire (Paris 2009)

A ti

A ti que nos vestiste, a ti que nos despertaste miles de mañanas, a ti que te enfadaste porque te estábamos mintiendo. A ti, porque callaste y aceptaste durante todos esos años. Y lo hiciste por nosotros. A ti que te esforzaste porque lo consiguiéramos, a ti porque no te defraudamos, o como mínimo en contadas ocasiones. A ti, porque llegaste siempre a comprenderlo. A ti, por todo lo que te debemos. A ti, por todo lo que nunca te llegaremos a devolver. A ti, por todo lo que nunca te dejamos llegar a ser. PEDRO GUERRA. "MADRES". De "Hijas de Eva", 2002. Madres que a tientas y en la oscuridad buscan el rastro de todos sus hijos. Van hasta allí donde está la verdad, buscan los rostros desaparecidos. Madres de madres, abuelas y madres, madres sin hijos, todas rebuscando a tientas en la oscuridad. Madres sin más que un impulso de amor, como un candil que ilumina lo oscuro. Aun en la noche persiguen el sol. Para su búsqueda no existen muros. Madres de mad...

Parce que moi je rêve, moi je ne le suis pas

Ahí va ese guiño, para todos los soñadores de pacotilla, perdedores profesionales de batallas en este mundo en el que no queda sitio para nosotros. Por todos quienes soñaron una Bianca más allá de la luz del armario de la ropa de los domingos. Para todos quienes soñaron y dejaron de soñar.

Ser macho mata

Y las maneras de vivir la masculinidad están hasta cierto punto impuestas y eliminan cualquier posibilidad de heterodoxia. Dejo una ponencia que encontré de Oscar Guasch titulada Qué hay debajo de las políticas de igualdad . Quien quiera leer más puede empezar La crisis de la heterosexualidad , está en Ed. Laertes.

Bits of London

Good morning... what are we doing this afternoon? Walking on Soho better than London Tower at night. Finally, I think that we'll never go. And we didn't. What did you do at the morning class? Food, politeness... Nothing special. One more pint? No, thanks, I'd rather a 24 hour's one. In the street? For sure. What about the police? Up and down, as usual. Don't worry, we have three more weeks. A cigarrete? Why not? Fire? Yes, thanks. You're welcome. More Spanish people? Again? Go to Highgate. Better than Greenwich? I don't think so... Don't worry, we have two more weeks. Flower of Scotland, what's an anthem? What was your name? I remember you came from... But don't worry, we have one more week. Chewing gum? Or one more pint? Better a Stella. But it's five o'clock, time to a pint. You can worry now, there's only two more days. One more kiss in England? I don't think so. Anyway... Good night, princess.

I... què va ser d'ASCUM ?

Imatge
Para todos aquellos que alguna vez estuvieron en alguno de nuestros actos infectos, o que simplemente pasaban por allí, o simplemente no tuvieron la oportunidad de leer nuestra basura impresa, aquí van en PDF dos de los últimos números de ASCO:   El especial España negra... Y el especial de los Ramones !!! Hey, ho, descárgatelo !!!!

Noches de boda

Evidentemente este mensaje no corresponde por fecha pero son cosas del traslado de un sitio a otro. Que el maquillaje no apague tu risa, que el equipaje no lastre tus alas, que el calendario no venga con prisas, que el diccionario detenga las balas. Que todas las noches sean noches de boda, que todas las lunas sean lunas de miel. Sabina lo canta mejor...

Montero, los Pelayo y el amor

Hace unos años apareció en el País este artículo de Rosa Montero que, sirviéndose de la anécdota de los Pelayo, esa gran familia especializada en hacer saltar la banca de los casinos de medio mundo, acaba hablando de aquello que a veces hemos sospechado un poco todos: el amor no es más que el resultado de una puta y jodida casualidad. Baja el artículo aquí

La soledad de los amantes

Norbert Elías decía en su libro La soledad de los moribundos que, de entre las muchas criaturas sobre la tierra, sólo para los hombres es morir un problema. Podría haber añadido que también sólo para los hombres es amar un problema. Nunca tal mentira ha ocupado tanto espacio en nuestro imaginario. Imaginario dubitativo, no obstante. Querer y desear no querer al mismo tiempo, anhelar poseer y pretender no ser poseído. Y sin embargo, un rato cada día...

Negras noches

La noche en la que nos conocimos, o aquella de hace ya miles de años en que nos pusimos a mirar las estrellas en el cementerio, o la que nos dio por ocupar el elefante del parque, la noche en que nos pusimos malos, aquella otra en que nos pusimos malísimos, la noche que triunfamos, la que me dijiste te quiero, la que destrozábamos cosas, la que nos pasamos deambulando por las calles de la oscura Barcelona, la inútil, la aburrida, la calurosa, la divertida, aquella en la que no dejaban de aparecer amigos, aquella en la que no vino ni Dios, aquella en la que nos querían pegar, la que pegamos, la que intentamos ligar, la que ligamos, la que follamos hasta caer rendidos, la noche que recordamos siempre, la otra olvidada sin pena ni gloria, las noches perdidas en los bares... noches, en fin.

Jarmusch et Farkas

Voici un petit hommage au maître, selon mon vieux ami Istvan (vieux car il est plus âgé que moi, pas pour le temps qu’on se connaît). Il m'a ensorcelé : je ne pourrai plus arrêter jusqu’à avoir vu tous les films du maître. Le chemin continue.